In de 19e eeuw, toen de Westerse geneeskunde zich snel ontwikkelde dankzij laboratoriumonderzoek, anatomie en later antibiotica, was er de nadruk komen te liggen op het behandelen van ziekte. Ziekte werd gezien als iets dat je objectief kunt meten, lokaliseren en bestrijden. Dat maakt dat de Westerse geneeskunde sterk gericht is op diagnose en behandeling van ziekte. Preventie speelde een kleinere rol, omdat de grootste successen werden geboekt in het genezen van ernstige aan